Śluzy w Przegalinie, Gdańskiej Głowie i Białej Górze

data: 18.10.1999

ŚLUZY W PRZEGALINIE, GDAŃSKIEJ GŁOWIE I BIAŁEJ GÓRZE

Inwestor: 
Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gdańsku
Zlecający:  Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezji i Kartografii w Gdańsku
Tytuł opracowania:  Ocena stanu technicznego śluz w Przegalinie, Gdańskiej Głowie i Białej Górze na podstawie wyników pomiarów z wielolecia

Zakres opracowania:
Na podstawie dokumentacji archiwalnej i z wykonanych remontów, badań Politechniki Gdańskiej oraz wyników geodezyjnych pomiarów wykonywanych w ostatnich kilku latach przez OPGiK w Gdańsku – dokonano szczegółową analizę konstrukcji z obliczeniami  sprawdzającymi i określono wnioski dla trzech wskazanych śluz.
 
ŚLUZA PÓŁNOCNA W PRZEGALINIE (wybudowana w 1895 r)
Śluza od 1992 r. jest wyłączona z eksploatacji. Obiekt śluzy od wielu lat wykazywał zarysowania, spękania, w tym odspojenie i częściowe obniżenie się płyty dennej, przechylenia korpusu zarówno w osi podłużnej jak i poprzecznej. Przeprowadzony przed laty remont (uszczelnienie kawern pod płytą i w linii styku ze ścianami oraz uszczelnienie przecieków ścian) nie wyeliminował postępu niekorzystnych czynników, a rozwarstwienia sekcji głowy górnej zmusiły do ograniczenia nośności mostu drogowego do 25kN. Proces wieloletnich osiadań i przechyłki obiektu od dwu lat ustabilizował się. Dodatkowo stwierdzone aktualnie obluzowanie mocowań wrót przeciw powodziowych i wykruszanie lica ceglanych ścian poddają w wątpliwość udostępnienie śluzy (bez generalnego remontu) jako turystycznej atrakcji.

ŚLUZA W GDAŃSKIEJ GŁOWIE (wybudowana w 1895 r)
Obiekt jest czynny, oznaki ponad 100 letniego użytkowania widoczne były w skali o wiele mniejszej niż uszkodzenia bliźniaczej śluzy w Przegalinie. Przeprowadzony w latach 90 remont wyeliminował zasadnicze usterki. Stwierdzone wahania osiadań i podnoszeń reperów kontrolnych oraz przechyłek są wyrównane i nie mają praktycznego znaczenia na eksploatację śluzy.

ŚLUZA W BIAŁEJ GÓRZE (wybudowana w 1916 r)
Obiekt jest czynny i jakkolwiek nie wykazuje zasadniczych uszkodzeń, to zauważa się wyraźne nieszczelności na ścianach bocznych (sączenia). Mechanizmy wrót są sprawne. Od remontu w 1991 r. śluza jako całość wykazuje stabilność. Wahania osiadań i podnoszeń reperów kontrolnych i przechyłek zawierają się w błędzie pomiaru i nie mają żadnego praktycznego znaczenia na eksploatację śluzy. Proponuje się dokonać reprofilację ścian i uszczelnić rysy i spękania.

« wróc do listy realizacji